 |
|
Fem, er wordt nog veel aan je gedacht...
Persoonlijk | tekst
|
18 November 2011 | 10:02:30
|
| Lieve Fem,
Gisteren, alweer 3 jaar geleden....
Toen we gisterenochtend bij jouw graf aankwamen zagen we dat veel mensen ons al voor waren geweest. Het lag er vol met prachtige bloemen met de allerliefste teksten. Die middag werden we overspoeld met berichtjes van familie, vrienden en kennissen. In de loop van de avond bezochten we je graf nog een keer en daar troffen we weer mensen aan en nog meer bloemen...
Fem, er wordt nog zoveel aan je gedacht. Van zoveel van jouw vrienden horen we nog dat ze bijna dagelijks wel even aan je moeten denken. Jammer, dat je dat allemaal niet kan zien.... Of toch wel?
Lieve mensen,
Het doet ons ontzettend goed om te merken dat Femke niet vergeten is en dat ze bij zoveel mensen nog in de gedachten en in het hart een plekje heeft.
Bedankt voor de mooie bloemen, de lieve woorden en alle steun die we de afgelopen jaren van jullie hebben gekregen...
Gerard, Lia & Wally
|
|
|
|
Deze maand, 2 jaar geleden...
Persoonlijk | tekst
|
03 November 2010 | 20:14:17
|
Deze maand, 17 november, is het 2 jaar geleden dat wij afscheid van Fem namen, dat Fem ons heeft losgelaten en dat wij Fem moesten laten gaan.
Velen van jullie waren toen heel dichtbij en hebben Fem goed gekend. Anderen hebben alleen van ons over Fem gehoord, geluisterd naar onze verhalen en meegeleefd.
Wij, alle mensen die Fem kenden en van haar hielden, wij leven verder, slagen erin om verder te leven. Ieder is doorgegaan op zijn eigen weg. Het lukt, met de ervaring van Femke's leven en zij is diep in ons, ons voor altijd verbindend.
Fem leefde haar leven intens en met overgave, 32 jaar lang. Zij leerde het kennen in al zijn facetten: ontwikkeling, ontdekken, grenzen zoeken, verlies, zorgen, liefde, vriendschap, vertrouwen. Wij gaan verder - verder met de herinnering die we met velen mogen delen.
Het valt ons zwaar te moeten aanvaarden dat het zo kort was - maar wat is kort? Dit was HAAR leven. Een rijk en gelukkig leven, ze groeide tot een compleet mens. Een mens om van te houden, om trots op te zijn en tegelijkertijd een mens dat kon geven, kon houden van!
Plotseling zijn we alweer twee jaar verder. Herinneringen vervagen, gevoelens worden wat minder heftig en het "gewone" leven neemt weer zijn draai.
Vaak in een droom of in een herinnering die "zomaar" opduikt meldt Fem zich weer even. Dan ben ik weer even omhuld van druppeltjes verdriet of een nevel van berusting in de hoop dat het goed met haar gaat.
Fem is niet weg, zij is nog dicht bij ons. Wat overheerst is het gevoel van dankbaarheid om zo'n kind te hebben mogen begeleiden op haar reis door het leven, en zo'n immense pijn te hebben om haar zo jong te moeten missen...
De herinnering aan Fem's begrafenis is nog sterk. Ik zie de vele mensen die toen aanwezig waren nog voor me en ik hoor nog de muziek. Rond deze tijd van het jaar besef ik mij weer goed dat Fem veel van ons vraagt, maar nog veel meer heeft gegeven.
Ik kan het feit dat twee jaar geleden is gestorven niet ongemerkt aan ons voorbij laten gaan. Ook omdat ik benieuwd ben om van jullie te horen of en op welke wijze Fem nog bij jullie in de herinnering leeft. Ik hoop dat jullie dat met ons willen delen.
Lia |
|
|
|
femke 16 februari 2010
Persoonlijk | tekst
|
16 Februari 2010 | 20:30:08
|
Lieve Fem,
Vandaag zou je 34 zijn geworden. Ik zou dan in de loop van de middag naar je toe zijn gereden met de kinderen. Jij zou het, zoals altijd, erg druk hebben met de paardjes, maar toch ruim de tijd voor ons nemen en ons relaxed ontvangen. Je zou wat ruziën met Mo, wat grapjes maken met Zahra en de tijd is aangebroken dat je ook reda zou zien staan, want die praat en loopt en begint tegen een stootje te kunnen. Ton zou na een kwartiertje ook even komen kijken en met de kinderen beginnen te grappen en grollen....
Helaas, Fem. Zo zal het niet meer gaan. We denken natuurlijk elke dag aan je, maar op 16 februari altijd een beetje meer. We missen je, meisje...
Wally
|
|
|
|
leon
Persoonlijk | tekst
|
16 Februari 2010 | 20:19:38
|
Op 10 februari is Leon, jouw neef, zeer onverwacht overleden. Hij ligt vlak bij jou begraven, zoals hij zelf ook gewenst heeft. Nu kunnen we jullie samen daar bezoeken, Fem.
Leon, 14/03/1961 - 10 februari 2010 |
|
|
|
Gedenksteen Femke
Persoonlijk | foto's
|
16 November 2009 | 19:42:07
|
|
Lieve vrienden, familie, bekenden van Fem,
We zijn erg blij met de steen die afgelopen vrijdag op het graf van Femke geplaatst is. Wanneer we nu een bezoek brengen aan het graf is het nog meer alsof we echt een bezoek aan haar brengen.
Wij vonden het niet handig om femke's foto's op deze weblog te bekijken en we hebben daarom een aparte website gemaakt. Op www.femkebirsak.nl kun je op een makkelijke manier foto's van haar bekijken. Wanneer je nog foto's hebt van Femke dan zouden we het erg op prijs stellen als je deze aan ons door zou kunnen sturen. Alvast bedankt! |
|
|
|
Pap, mag ik pap?
Persoonlijk | tekst
|
09 November 2009 | 18:02:49
|
Lieve Fem,
"Pap, mag ik pap!?" Stralend en uitdagend lachend maakte je als kleuter iedere ochtend deze woordgrap voordat je naar school werd gebracht. Een stralende lach die je nooit bent kwijt geraakt. Bij het ontbijt die "laatste keer" heb ik het nog gezien, nu alweer een jaar geleden. Het verlies van Ton was ondraaglijk, maar niets wees erop dat wij ons direkte zorgen over je hoefden te maken. Het zal voor ons altijd een raadsel blijven hoe je in die laatste uren tot deze definitieve beslissing bent gekomen. Femke, die altijd zo nuchter uit de hoek kon komen. Die als er belangrijke keuzes gemaakt moesten worden, altijd bij ons om steun kwam vragen. Deze beslissing heb je alleen genomen.
Soms dringt het tot me door dat dit allemaal echt is en grijpt het me naar de keel. Ik heb het dagelijks over je met mama en Wally. Wij slaan ons er wel doorheen. Bij alles wat ik doe is er wel iets wat me aan jou doet herinneren. Al die leuke en vaak opwindende momenten. Ik mis jouw humor, je energie, je trouw, je stem, je lach. Hoe vaak hebben we plezier gehad om de tekortkomingen van andere mensen, maar ook over onze eigen gebreken. Femke, er is dit jaar al zoveel gebeurd waar we je bij hadden willen hebben.
We hebben elkaar nog een paar keer ontmoet in levensechte dromen. Misschien ben je nog ergens en zien we je ooit weer terug. Dan zal ik je vasthouden "for a million years..."
Liefs,
je pap |
|
|
|
foto's uit archief Walter Clemens
Persoonlijk | foto's
|
03 Juni 2009 | 16:46:27
|
| Walter Clemens heeft ons laatst wat foto's gebracht van Femke. Een klein aantal hiervan staat gepubliceerd in het album "overige". |
|
|
|
ieders inbreng is welkom
Persoonlijk | tekst
|
03 Juni 2009 | 16:38:18
|
|
Dag lieve vrienden, familie en bekenden van Fem,
Momenteel zijn we bezig met de uitwerking van wat ideeen voor het graf van Femke. We zouden het leuk vinden wanneer ook andere mensen daar op de een of andere manier in meedenken en hun inbreng hebben.
Daarom willen we jullie vragen om ons wat woorden of korte zinnen door te geven die bij jou opkomen wanneer je aan Femke denkt. Dat zouden gedachtes aan Femke kunnen zijn zoals jij haar ervaren hebt toen ze nog leefde of gedachtes die te maken hebben met de leegte die ze achterlaat, etc.
Wij verzamelen alle input en bekijken dan of dit bruikbaar is voor haar grafsteen / -monument. Je kunt jouw input via deze site sturen, maar je kunt ons ook een mail sturen (gabersak@home.nl, birsakwally@yahoo.fr).
Alvast bedankt!
Lia, Gerard en Wally
|
|
|
|
berichtje aan Fem
tekst
|
17 April 2009 | 10:18:48
|
Fem,
Afgelopen woensdag was het alweer 5 maanden geleden dat ik je voor het laatst gezien en gesproken heb. Niet wetende dat het de laatste keer zou zijn dat ik van je mocht genieten. Zaterdagavond de 15e kwam je nog even bij mij langs. Het was zoals gewoonlijk chaos bij ons, je kwam met Robby rond etenstijd. Ik was wel erg blij dat je even kwam. Ik maakte me toch zorgen.
Zondagochtend was je nog opgewekt aan het ontbijt bij papa en mama. Moha was erbij. 's-Middags vroeg ik nog aan Moha:"Hoe was het met Fem?". Hij zei: "Goed hoor, ze heeft gelachen en ze heeft niet over Ton gepraat." Dat was voor ons Mo een teken dat het goed met je ging...
Het leven gaat door en de afgelopen maanden zijn er alweer zoveel dingen gebeurt die jij niet mee hebt mogen maken en waarbij we je zo ontzettend gemist hebben. Het zijn vooral de kleine dingen; de nieuwe collectie van Van Dijk, de eerste zonnige lentedagen, de nieuwe computer van papa, blunders van ons allemaal, grappige uitspraken van Mo en Zaar. Op zulke momenten besef je pas echt dat je er niet meer bent. De overige tijd loop ik nog steeds rond in een waas van ongeloof en ontkenning.
Een paar weken geleden brachten we een bezoek een jouw graf. Ik was met papa en de kinderen. We brandden een kaarsje, fatsoeneerden de bloemen en liepen weer weg. Plotseling draaide Mo zich om en riep: "Dag nerd! Dag Pudding Tarzan! Wat je zegt ben jezelf!" Dat was zo ontzettend grappig, maar ook ontroerend. Ik hoop dat Moha en Zahra je zullen blijven herinneren.
Dag lieve Fem. Ik mis je.
Wal |
|
|
|
Adele - Make You Feel My Love [Live]
Persoonlijk | filmpjes
|
14 Februari 2009 | 12:15:04
|
|
Adele, make you feel my love. tekst Bob Dylan. |
|
|
|
foto's uit het archief van Walter en Mieke
Persoonlijk | foto's
|
26 Januari 2009 | 13:59:35
|
|
Er is een nieuw fotoalbum geplaatst. Hier staan veel foto's van Femke en vrienden in, die de afgelopen jaren gemaakt zijn bij Walter en Mieke... |
|
|
|
Fem en Rene
filmpjes
|
06 Januari 2009 | 13:52:36
|
|
|
|
Fem, Flugel
Persoonlijk | foto's
|
27 December 2008 | 21:48:10
|
|
meer nieuwe foto's in fotoalbum! |
|
|
|
voor Fem
Persoonlijk | tekst
|
13 December 2008 | 09:12:30
|
De schreeuw van een pauw doorbreekt de avondstilte,
ergens in een hoge boom kijkt een roodborstje op ons neer,
het zachte zonlicht werpt zijn laatste stralen over jouw graf.
"Dag lieverd, we zijn er weer",
"We moesten even naar je toe, want we missen je zo."
We komen om je te zoeken, want je moet toch ergens zijn.
Je zit in onze hoofden en in onze harten
Je zit in ons hele wezen, maar toch kunnen we je niet vinden.
Daar waar jij bent ben je onbereikbaar voor onze ogen,
onbereikbaar voor onze armen en onze kussen.
We praten tegen je, maar weten niet of je ons hoort,
Het is alsof onze stemmen in de leegte galmen.
Toch weet het hart dat je bij ons bent..
We rapen de dode bladeren van jouw graf en
onze handen en ogen volgen de lijnen van de letters van jouw naam..
Onze voetstappen klinken wanneer we weer naar huis toe gaan..
We willen hier blijven, hier dicht bij jou
Maar we lopen door, het leven wacht..
Als we het niet meer weten, komen we je weer zoeken
Tot we je eindelijk zullen voelen in de rust van het hart..
Dag lieve Fem
|
|
|
|
tekst Peter uitvaart Fem
Persoonlijk | tekst
|
09 December 2008 | 12:05:50
|
Zometeen gaan we Femke begraven, ons Fem, zoals jij Lia altijd zei. Deze week en vooral gisteren is gebleken dat heel veel mensen afscheid hebben genomen van hun Femke die hebben gedacht….. ons Fem.
We kennen Fem als een levenslustig meisje dat, zoals zoveel jonge meisjes, gek werd op paardrijden. Daar is ze ver in gekomen….. |
|
|
|
tekst wally uitvaart
Persoonlijk | tekst
|
07 December 2008 | 12:39:17
|
Hee Fem, zusje
Ik hou van je…
Nu zou ik willen dat ik dat eerder tegen je gezegd had.
Maar zo ging dat niet tussen ons…
Wij voerden geen diepe gesprekken en liepen de deur niet plat bij elkaar…
Maar de basis was goed..
We stonden altijd voor elkaar klaar, ik hoefde maar te bellen en je was er.
Ik weet zeker dat je wist dat je terecht kon bij ons en al je vrienden
Maar wat jij wilde kon niemand je teruggeven…
Het is goed, Fem…
Vind je rust….
Wij gaan met z’n allen proberen om er nog iets heel moois van te maken
Wij denken aan je. Elke dag, elk uur, elke minuut. Ben je in ons hart.
|
|
|
|
fem en ton op eigen paarden
Persoonlijk | foto's
|
06 December 2008 | 12:58:39
|
|
Fem en Ton op de eigen paarden. |
|
|
|
donatie WNF
Persoonlijk | tekst
|
05 December 2008 | 11:47:36
|
De collecte die tijdens condoleance en uitvaart gehouden is heeft EUR 1033,00 opgeleverd en is gedoneerd aan het Wereld Natuur Fonds / Amazonegebied.
Iedereen bedankt! |
|
|
|
tekst walter tijjdens uitvaart Fem
Persoonlijk | tekst
|
05 December 2008 | 11:18:56
|
Fem,
Als 7-jarig meisje kwam je met je "pap" Gerard bij ons op de manege. Jullie vraag was, weet je een pony voor ons Femke? En korte tijd later stond je eerste pony bij ons op stal, een schimmel. In die tijd reed ik een grote imposante schimmel en zijn naam was Bravoure en zo noemde je ook jouw pony.
Een combinatie om nooit te vergeten, een ondeugende pony met een even ondeugende amazone, welke altijd een glimlach op haar guitige gezichtje had.
Vriendschap en vooral plezier had je met iedereen, en het was al gauw Fem hier, Fem daar, Fem zus en Fem zo. Naast je omgang met mens en paard had je een geweldige band met je honden, Moos en later Mik, welke getrouw en erg gehoorzaam waren.
We communiceerden veel met elkaar, maar heel dikwijls zonder woorden, en daarom kan ik je nu niet zeggen wat ik je allemaal wil vertellen.
Wel heb ik je nog verteld hoeveel bewondering ik voor je heb, en dat ik je een bijzonder sterke vrouw vind.
Afgelopen week werd er afscheid genomen met een indrukwekkend applaus, iets wat jij ook zeker verdient, zou u allemaal even willen opstaan
Fem Vaarwel, Wij houden van jou.... |
|
|
|
Femke thuis
Persoonlijk | filmpjes
|
30 November 2008 | 11:19:15
|
|
Kerst bij Gerard en Lia. Fem als strenge doch rechtvaardige tante! |
|
|
|
Femke is er niet meer....
Persoonlijk | tekst
|
26 November 2008 | 14:30:58
|
Op 17 november 2008 is Femke op 32-jarige leeftijd overleden. Op deze plek willen wij graag ruimte geven voor foto's, filmpjes en herinneringen aan Femke. Zodat iedereen even naar Femke kan kijken en rustig aan haar kan denken wanneer daar behoefte aan is. Laat het weten wanneer je ook over materiaal beschikt dat we hier kunnen publiceren...
Alvast bedankt hiervoor!
Naaste familie van Fem.
|
|
|
|
|
